izlerini kırıp altıgen taşlarla kaplanmış ıslak yüzeye dokundu. Eline bulaşan çamuru inceledi ve tek kaşını kaldırdı. Bu halini durdurup onu doksan derece çevirebilseydik yüzünde ortaya çıkan soru işaretini görebilirdik. Diğer elini bir kanatlıyı uzaklaştırırmış gibi birkaç kez salladı ve iki yana gidip gelen bitkiler dans etti. Ancak ne olduğu fark edilemeyecek kadar hızla geçmiş bir objenin çıkarabileceği bir sesin benzeriyle aktifleşen, beş-on metre önündeki mavi ekrandan bir silüet konuşmaya başladı: “Vakit geldi çattı ve aradığınızı bulmanıza az kaldı, sevgili yarışmacılar!”
“Yarışmacılar mı? Hangi yarışmacılar?” derken etrafında bir tam tur dönmüştü ve dönüşünü bitirdiğinde, ekranın solunda sırt çantalı küçük bir çocuğu, sağında da güler yüzlü, kıvrık bıyıklı yaşlı adamı fark etti, sanki birden ışınlanmışlardı.
